Reiki in Bosnië 23-31 oktober 2015

Dit is het verslag, zoals ik het heb geschreven voor diegenen die mij hebben gesponsord.
Eens per jaar behandel ik mensen met Reiki in Bosnië, voornamelijk in en rond Srebrenica en Potocari. Dit jaar bestond het Nederlandse team uit Anita en ik en wij werden in Bosnië bijgestaan door Mihada. Wij worden uitgezonden door Reiki Wereld Wijd, een vrijwilligersorganisatie, betalen reis en verblijf dus zelf.

Vrijdag 23 oktober
Na 2 uur vertraging in Eindhoven toch vlot en voorspoedig naar Tuzla gevlogen in 2 uur. Taxichauffeur Nesho was op tijd gewaarschuwd dat we later zouden komen en hij stond ons al op te wachten zodat we meteen door konden rijden naar Potocari in ook bijna 2 uur. Onderweg kwam ons de prikkelende lucht van bruinkool weer bijna vertrouwd voor. In de stad Tuzla wordt daarmee gestookt. Gelukkig niet in de plaatsen waar wij naar toe gaan want het dringt echt overal in door!
Een hartelijk weerzien met Raza (onze gastvrouw van eind 60) en Mihada. Mihada had heerlijke soep voor ons gekookt en daarna zochten we vroeg ons bed op.
 Zaterdag 24 oktober
Een rustige dag om te acclimatiseren. Na het ontbijt vertrokken we te voet richting cafeetje Bex voor een kop thee (en wifi). We kregen er van Raska allerlei lekkers bij. Met handen en voeten voerden we een gesprek. Ze maakte ons duidelijk wat ze met alle maïskolven deed. Die lagen te drogen naast de houtkachel: drogen, maïskorrels eraf halen, sorteren, nog langer drogen, malen en van het meel polenta maken of brood bakken. Dochter Rasima, die er later bijkwam, sprak Engels. Raska wees op haar schouder, schoof haar stoel naar voren en voor je het wist stond je iemand in een cafeetje Reiki te geven.
Haar man was aan de overkant van de weg raki aan het stoken van kruiwagens vol appels en ander fruit.
Hierna zijn we op bezoek gegaan bij Fadila en haar man Sahile. Het echtpaar spreekt Nederlands en woont sinds 1993 in Nederland. Nu Sahile een klein pensioentje heeft waar ze in Nederland nauwelijks van kunnen rondkomen, zijn ze het grote deel van het jaar in hun oude huis in Potocari. Beetje bij beetje zijn ze het huis aan het opknappen. Ze waren blij met ons bezoek, bezoek uit Nederland. We hebben uren zitten praten, van haar heerlijk cake genoten en met schilmesjes hebben we aan de keukentafel zitten peuzelen van de gekookte tamme kastanjes. We hebben beiden een Reikibehandeling gegeven. Sahile liep met een mitella, had zijn arm gebroken.
Raska kwam nog voorbij om een traditioneel gerecht in de buurt uit te delen in verband met een islamitische feestdag (Asjoera, de 10e dag). Het bestond uit 47 ingrediënten (waaronder zand), van alles wat in het jaar door Moeder Aarde gegeven wordt.
We hebben Fadila uitgenodigd om mee te behandelen op plaatsen in Potocari waar we werden verwacht. Zij is vorig jaar ingewijd.
 Zondag 25 oktober
De klok gaat ook hier een uur terug, dus lekker een uur langer slapen. De zon scheen uitbundig, de heuvel aan de overkant is prachtig!
We zijn in ongeveer een uur naar Srebrenica gewandeld en zagen alles weer met andere ogen dan de vorige keer. Bij restaurant Bato heerlijk geluncht: Anita koos palachinki met honing. De zoon van Bato vond het wonderlijk: een toetje als lunch, maar Anita kreeg twee heerlijke volkoren boekweit pannenkoeken met appel en honing, Bernadette koos salade. En natuurlijk thee, altijd goed in Bosnië.
Daarna zijn we verder gewandeld, de berg in Srebrenica op naar de vijf bronnen met ijzerrijk water. De ene bron was goed voor de ogen, de andere maakte je nog mooier dan je al was, dus we hebben onze gezichten er voorzichtig mee gedept. De omgeving was sprookjesachtig mooi!
Terug in Srebrenica vonden we een taxi en we hoefden alleen maar :”Raza, Potocari”  te zeggen en de chauffeur stak vier vinger op en bracht ons terug naar huis. Want voor ons zo voelt het, als thuiskomen, bij Raza en Mihada. Waar Mihada weer met liefde voor ons had gekookt.
 Maandag 26 oktober
Vanmorgen naar Srebrenica, vereniging Sara in gebouw Dom Culture. Met Mihada. Daar worden verschillende activiteiten voor vrouwen aangeboden. Allerlei doosjes van mdf, beschilderd en beplakt met bloemen, vlinders, pompoenen enz. waren er tentoongesteld. Zelfs een paar stoelen waren prachtig beschilderd. Anita kocht een mooi schrift met kolibrietjes. Vanja, de contactpersoon, was er niet maar wel een andere dame, die we op het bureau een Reikibehandeling gaven. Helaas kwamen er geen andere mensen voor een behandeling.
Met Nesho naar Lepir (“Vlinder”), waar kinderen worden opgevangen met – zoals in het verslag stond – special needs. De kinderen moesten naar muziektherapie, maar we hebben wel twee jongens kunnen behandelen.
Als lunch met ons drieën een pizza (met wifi) gegeten in Bratunac+. Thuis Raza en elkaar een Reikibehandeling gegeven.
Gisteren en vandaag was er in Srebrenica opvallend weinig bedrijvigheid. Er worden nog steeds huizen opgeknapt, maar ook die staan dan voor een groot deel leeg. De bewoners zijn vertrokken naar het buitenland en komen alleen in de zomer terug. Jonge mensen trekken weg en er komen geen nieuwe mensen wonen. Veel huizen staan nog steeds leeg, de bewoners zijn gedood of ze zijn gevlucht naar elders. Familie heeft het geld niet om het huis van een overledene op te knappen, ze willen ook niet meer terug. Er is geen leven op straat in tegenstelling tot in Bratunac, een paar kilometer verderop. De sfeer in Srebrenica is donker, de mensen zijn er sjofel gekleed of dragen een trainingspak. In Bratunac is er bedrijvigheid, er zijn leuke winkels, drukte op straat. Veel terrasjes met muziek en vrolijke mensen die modern gekleed zijn.
 Dinsdag 27 oktober
Bij Leptir hebben we 9 kinderen behandeld, een oma en Zeljka, die daar de leiding heeft. We behandelden een tweeling van ongeveer 7 jaar tegelijkertijd en een jongetje van ongeveer 6 met duidelijke hartklachten.
’s Middags waren we te gast bij Abida in Bratunac, die aan haar huis groenten verkoopt van het land van haar broer. Er kwamen geen mensen om te behandelen. Iedereen is bezig om zich voor te bereiden op de winter: de mannen zijn hout aan het zagen en de vrouwen halen nog van het land wat eetbaar is en maken het winterklaar. Als in Nederland de winter in aantocht is zoek je je winterjas en handschoenen weer op en zet de cv wat hoger. Wat een verschil! Deze mensen moeten zien de winter te over-leven! We hebben Abida behandeld en genoten van de zon. Als dank gaf ze ons een paar zelfgebreide sloffen. ’s Avonds thuis gegeten.
 Woensdag 28 oktober
Bij ver. voor vrouwen Maja 6 vrouwen behandeld, 3 van het kantoor en 3 bezoekers. Het voelt altijd weer goed om daar te zijn. In Bratunac iets gegeten en ’s middags naar Rob, een veteraan die hoog op een berg zijn huis heeft gebouwd. Hij is duidelijk een getraumatiseerde man, die door hard werken hoopt een beetje rust in zijn hoofd te vinden.
 Donderdag 29 oktober
’s Morgens naar het Mental Health Center in Srebrenica met Mihada waar we twee mannen en een vrouw behandelden.
’s Middags reed Nesho ons naar drie nieuwe adressen. Op het rooster stond: “Oude mensen die niet kunnen lopen”. Als eerste werden we naar een huis gebracht waar een vrouw van begin 40 op de bank lag en de oude moeder haar enige verzorger is. Haar polsjes en handjes waren half zo dun als de onze. Alleen haar hoofd zag er normaal uit. We hebben haar en haar oude moeder behandeld.
Toen bracht Nesho ons naar een huis waar een jonge vrouw met haar 7 jaar oude zoontje op de arm in de deuropening stond. Het jongetje was zwaar gehandicapt, spastisch, kon zelfs zijn hoofd niet optillen of praten en kreeg pap uit een babyfles. Michael en moeder behandeld. Toen reden we naar Bratunac naar een vrouw van 49 met MS die op de bank zat. Ze was vroeger chef kok in een restaurant in Belgrado geweest. We hebben haar behandeld terwijl haar man constant tegen ons praatte en wij er niets van begrepen.
 Vrijdag 30 oktober
Laatste dag. Vanmorgen naar de wekelijkse markt in Bratunac waar het heel druk was. Abida stond er met haar groentekraam. Dikke knuffel gegeven.

Er was van alles te koop: meubels, tweedehands wasmachines, tuingereedschap, schoenen, kleding, groenten, fruit, vlees en veel huishoudelijke spullen waar je soms een bakje eieren of een zak met walnoten tussen vond. Niet zoals bij ons: allerlei hebbedingetjes, maar nuttige spullen.
Daarna naar terrasje in de zon en om 12 uur naar Emmaus. Daar wonen door de week kinderen uit dorpen in de bergen waar geen scholen meer zijn omdat zoveel mensen er vertrokken. Het is een fijne plek waar jonge mensen werken. We hebben er 9 mensen behandeld onder wie twee oudere meisjes, de anderen waren mensen die er werken. Hopelijk kunnen we daar in de toekomst meer kinderen behandelen. Nu waren ze al naar huis voor het weekend.
’s Middags zouden we bij Zeljka mensen uit de omgeving behandelen maar dat ging niet door. vanwege een speciale dag morgen. Haar dochter zou het overnemen maar was ziek geworden. Dus zijn we naar de oude vrouw met haar dochter gegaan waar ook nog een buurvrouw kwam die bulten op haar armen en benen liet zien. Ze genoot zichtbaar van de “bio energia” zoals de mensen Reiki hier noemen. Ook nog naar Michael, het jongetje van 7 en zijn moeder.
Het was weer een bijzondere week, we waren een goed team, hadden het goed en zijn veilig en wel thuis aangekomen. Dank Reiki, dank Reiki Wereld Wijd dat dit mogelijk maakt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *